Choroby układu pokarmowego

Uchyłek Meckela – wada jelita grubego, jego objawy i powikłania

Uchyłek Meckela – wada jelita grubego, jego objawy i powikłania

Uchyłek Meckela to wada wrodzona umiejscowiona w końcowym odcinku jelita cienkiego (jelito kręte). Miejsce to jest pozostałością po przewodzie żółtkowo-jelitowym.

Uchyłek Meckela w przewodzie żółtkowo-jelitowym występuje w okresie życia płodowego. Sprawdź, w jaki sposób rozpoznać objawy choroby i jakie są możliwe powikłania.

Co to jest i gdzie znajduje się uchyłek Meckela?

Uchyłek Meckela inaczej zwany, jako uchyłek jelita krętego to pozostałość przewodu żółtkowo-jelitowego z okresu płodowego. Dzięki temu przewodowi w okresie płodowym dostarczane są substancje odżywcze. W czasie rozwoju zarodka przewód zanika, a do końca 7 tygodnia ciąży całkowicie zarośnie. Jego lokalizacja to jelito cienkie, występuje u dzieci około 50 cm od zastawki krętniczo-kątniczej, natomiast u dorosłych w odległości ok. 100 cm. 

W okolicy uchyłka Meckela może znajdować się tkanka trzustki lub żołądka, która wydziela enzymy trawienne oraz kwas solny i to właśnie te związki mogą spowodować stan zapalny uchyłku Meckela doprowadzając do krwawienia, a nawet przedziurawienia ściany jelita.

Z czego zbudowany jest uchyłek Meckela?

Uchyłek Meckela zbudowany jest z błony śluzowej jelita cienkiego, zawierając w sobie śluzówkę żołądka, dwunastnicy, jelita grubego lub tkankę trzustki. Rozpoznaje się go częściej u dzieci niż osób dorosłych.

Jakie są objawy uchyłka Meckela?

Warto dodać, że objawy uchyłka Meckela obecne są u około 25% populacji, posiadających tę właśnie wadę jelit. Pacjent narażony jest na niemiłe dolegliwości w momencie, kiedy występują poważne powikłania w uchyłku Meckela, takie jak:

– owrzodzenia;

– krwawienie;

– niedrożność jelit;

– zapalenie.

Najczęściej objawy chorobowe pojawiają się w dwóch pierwszych latach życia dziecka, dużo rzadziej występują u osób dorosłych. Ostre przypadki dolegliwości wiążą się bezpośrednio z ostrym brzuchem, czyli z ostrymi chirurgicznymi chorobami jamy brzusznej objawiającymi się nagle i gwałtownie, wymagającymi intensywnej diagnostyki oraz leczenia, często leczenia operacyjnego. Występuje napięcie mięśni brzucha oraz zatrzymanie perystaltyki jelit. Taki stan wymaga pilnej interwencji lekarza chirurga.

Zobacz także:  Bilirubina w moczu. Co oznacza jej podwyższony poziom?

Zapalenie uchyłka Meckela – najczęstsze powikłanie

Najczęstszym powikłaniem tej wrodzonej wady jelit jest zapalenie uchyłka Meckela, pojawiające się w szczególności w dużych uchyłkach ze zwężoną podstawą. Objawy klinicznie mogą przypominać zapalenie wyrostka robaczkowego, niemniej w tym przypadku nie dochodzi do bólu brzucha przemieszczającego się do prawego dołu biodrowego. Objawy, które występują najczęściej, to:

– nudności;

– wzdęcia brzucha;

– wymioty;

– podwyższona temperatura;

– tkliwość w okolicy pępka;

– przyspieszona akcja serca.

Najczęściej rozpoznanie zostaje postawione dopiero w momencie przeprowadzania zabiegu chirurgicznego ze względu na niejednoznaczne objawy. Istnieje ryzyko wystąpienia zapalenia otrzewnej, jeśli dojdzie do perforacji błony śluzowej oraz przedostania się poza jelita treści pokarmowej.

Czy są znane przyczyny występującej wady uchyłka Meckela?

To wada wrodzona i jak do tej pory niestety nie udało się ustalić czynników, które mogłyby wpłynąć na zwiększenie ryzyka jej wystąpienia. Nie istnieją także żadne sprawdzone metody, które mogłyby wadzie zapobiegać.

Powikłania

Wśród powikłań należałoby wymienić:

– zapalenie uchyłka Meckela – występuje, kiedy uchyłek posiada zwężoną podstawę lub duże rozmiary;

– krwawienie z przewodu pokarmowego – pojawia się najczęściej wtedy, kiedy uchyłek Meckela jest wyścielony błoną śluzową, a kwas solny uszkadza jelito cienkie i uchyłek;

– niedrożność jelit – występuje wtedy, kiedy jest czołem wgłobienia jelita lub gdy jelito skręci się wokół uchyłka.

Jeśli chodzi o leczenie uchyłka Meckela, w momencie jego stwierdzenia zalecane jest jego chirurgiczne usunięcie. Wykonuje się je przy pomocy laparoskopu, zatem nie ma potrzeby rozcinania powłok jamy brzusznej. Po jego usunięciu pacjent powinien przejść na dietę lekkostrawną.


Zobacz też:
Zobacz także:  Zespół jelita drażliwego – dlaczego zwany jest chorobą cywilizacyjną?

Udostępnij

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.