Farmakologia

Skolina – zastosowanie, dawkowanie, skutki niepożądane

Skolina – zastosowanie, dawkowanie, skutki niepożądane

Skolina to lek używany najczęściej podczas intubacji dotchawiczej. Ma działanie zwiotczające mięśnie szkieletowe i używa się go także w czasie krótkich zabiegów chirurgicznych. Zobacz, co jeszcze trzeba wiedzieć o tym leku!

W skrócie:

  • Skolina jest lekiem zawierającym chlorek suksametoniowy. ✔️
  • Ma krótki czas działania, dlatego używa się go w czasie krótkich zabiegów chirurgicznych w okresie trwania intubacji dotchawiczej. ✔️
  • Znajduje również zastosowanie w leczeniu drgawek, które powstały na skutek elektrowstrząsów lub przedawkowania niektórych leków. ✔️
  • Istnieje wiele schorzeń i wypadków, które wykluczają lub ograniczają możliwość podania skoliny.
  • W przypadku ciąży można ją podać tylko, gdy istnieje bezpośrednie zagrożenie dla życia matki. ✔️
  • Skolina może wywołać silne skutki uboczne, takie jak na przykład bradykardia, reakcja anafilaktyczna, czy skurcz oskrzeli. ✔️
  • Dawkowanie skoliny zależy od wieku i stanu pacjenta, a także od długości zabiegu. ✔️

Skolina – działanie

Skolina jest depolaryzującym lekiem, który przy bardzo krótkim czasie działania zwiotcza mięśnie szkieletowe. Następuje do w wyniku depolaryzacji płytki nerwowo-mięśniowej. Podaje się go dożylnie, a zwiotczenie mięśni następuje już po upływie 30 sekund i trwa przez około 5 minut. 

Chlorek suksametoniowy rozkładany jest przez pseudocholinoesterazy osoczowe, a ich aktywność jest zależna od czynnika genetycznego. Od 2 do 4 minut po wstrzyknięciu jest on także rozkładany do choliny i sukcynylomonocholiny. Suksametonium może zostać rozłożone także pod wpływem esterazy wątrobowej do choliny i kwasu bursztynowego, ale proces ten jest zdecydowanie wolniejszy, trwa 6 lub 7 razy dłużej. Około 2% chlorku suksametoniowego jest wydalane z moczem.

skolina jest obecnie używana przy terapii elektrowstrząsowej. w dawnych czasach, terapia była wykonywana bez skoliny, a zatem wstrząsy były naprawdę silne i bolesne

Skolina – przeciwwskazania

Skolina ma pewne przeciwwskazania do użytkowania, oto one:

  • nadwrażliwość na chlorek suksametoniowy;
  • miopatie;
  • miastenia mięśni;
  • hipertermia złośliwa występująca w rodzinie;
  • ciężkie schorzenia wątroby i nerek;
  • nadciśnienie śródczaszkowe;
  • otwarte urazy gałki ocznej;
  • uszkodzenia tkanek w ciężkich oparzeniach i dużych urazach;
  • zmniejszona aktywność cholinoesterazy osoczowej.
Zobacz także:  Epinefryna jako lek – kiedy hormon adrenaliny jest potrzebny? Poznaj bliżej preparaty zawierające tę substancję!

Skolina – ostrzeżenia

Skolina jest lekiem przeznaczonym do lecznictwa zamkniętego i może być stosowana jedynie przez personel medyczny. W czasie leczenia musi być dostępny sprzęt, dzięki któremu możliwe będzie zastosowanie oddechu kontrolowanego. Trzeba poinformować lekarza, jeśli u pacjenta stwierdzono:

  • uogólniony tężec;
  • zaburzenia aktywności cholinoesterazy;
  • gruźlicę;
  • ciężkie poparzenia;
  • chorobę połączoną z wycieńczeniem;
  • nowotwór;
  • przewlekłe niedożywienie i niedokrwistość;
  • przewlekłą lub ostrą niewydolność nerek;
  • chorobę autoimmunologiczną;
  • obrzęk śluzowaty;
  • kolagenozę;

Lekarza trzeba poinformować także o przebytej w przeszłości:

  • palzmoferezie;
  • wymianie osocza;
  • zastosowaniu krążenia pozaustrojowego
  • o kontakcie ze środkami owadobójczymi.

Pamiętaj ⚕️

Lepiej jest powiedzieć lekarzowi za dużo, niż za mało.

Skolina a ciąża

Lek u kobiet w ciąży można stosować tylko, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne zagrożenie dla płodu. Należy uwzględnić przenikanie leku do płodu i wystąpienie u noworodka bezdechu. Może to wystąpić przy dawce >1 mg/kg. W okresie karmienia piersią nie ma przeciwwskazań w kwestii podawania skoliny.

teoretycznie, nie ma przeciwskazań do znieczulenia w ciąży

Skolina – efekty uboczne

Skolina może dać efekty uboczne w postaci:

  • bradykardii;
  • nagłego obniżenia ciśnienia krwi;
  • hiperkalemii;
  • napięcia mięśni szkieletowych;
  • zwiększenia ciśnienia śródgałkowego;
  • skurczu oskrzeli;
  • nasilenia się wydzielania śliny;
  • wysypki;
  • reakcji anafilaktycznej.

Skolina – dawkowanie

Skolinę podaje się w formie dożylnej lub we wlewie kroplowym. W czasie jej podawania istnieje obowiązek kontroli czynności oddechowej. Dawkowanie jest indywidualne, zależne od stanu pacjenta. Przed podaniem należy dokonać próby wrażliwości na lek, czyli podać dożylnie 10 mg. W krótkich zabiegach chirurgicznych zwykle podaje się 40 mg leku, zaś dawka optymalna wynosi od 20 mg do 80 mg. 

Zwiotczenie mięśni następuje w czasie około 1 minuty, utrzymuje się około 2 minut, a czas do powrotu stanu sprzed podania leku to do 8 do 10 minut. W przypadku dłuższych zabiegów we wlewie dożylnym lub kroplowym podaje się od 0,1 do 0,5 mg na kilogram masy ciała. Dawkowanie zależy od czasu trwania zabiegu. 

Zobacz także:  Metoprolol – lek stosowany przy nadciśnieniu tętniczym i zaburzeniach rytmu serca. Jak działa winian metoprololu?

Najczęściej dawka we wlewie dożylnym wynosi od 2,5 do 4 mg na minutę. U dzieci podaje się od 1 do 2 mg na kilogram masy ciała. U dzieci starszych powinno się podawać mniejsze dawki. U noworodków i niemowląt od 2 do 3 mg na kilogram masy ciała. Dawka całkowita nie powinna przekroczyć 150 mg.

Skolina jest lekiem, który powinien być podawany w warunkach leczenia zamkniętego. Trzeba pamiętać, że po podaniu leku pacjent nie powinien prowadzić pojazdów przez okres 24 godzin, ponieważ może być obniżona jego sprawność psychofizyczna.


Zobacz też:
Archiwum: czerwiec 2023

Udostępnij

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *