Sprzęt medyczny

Czym jest rurka krtaniowa? Jak wygląda wprowadzenie rurki? Kiedy jest stosowana?

Czym jest rurka krtaniowa? Jak wygląda wprowadzenie rurki? Kiedy jest stosowana?

Rurka krtaniowa jest przyrządem medycznym służącym do utrzymania drożności dróg oddechowych. Używa się jej tam, gdzie niemożliwe jest zaintubowanie pacjenta. Sprawdź, jak wygląda rurka, kiedy i jak należy ją zakładać!

Rurka krtaniowa (laryngeal tube, LT) to nadgłośniowy przyrząd służący przeprowadzeniu wentylacji, który został wprowadzony na rynek w 1999 roku. Przyrząd składa się z zakrzywionej rurki z dwoma mankietami uszczelniającymi. Rurka krtaniowa stosowana jest u osób głęboko nieprzytomnych, u których doszło do poważnych zaburzeń oddychania lub zatrzymania akcji serca. Budowa rurki umożliwia jej wprowadzenie bez używania dodatkowych instrumentów typu laryngoskop. Jej dolny koniec wprowadzany jest na ślepo w górnym odcinku przełyku. Rurki jednorazowe są dostępne w kilku rozmiarach, należy je dobierać do wzrostu pacjenta. Każdy rozmiar oznaczony jest innym kolorem. Poniżej znajdziesz najważniejsze informacje na temat zastosowania i działania rurki krtaniowej.

Rurka krtaniowa – kiedy jest stosowana?

Zanim ratownik zdecyduje o użyciu jakiegokolwiek urządzenia do udrożnienia dróg oddechowych, wykonuje tzw. test ściskania, który poinformuje o stanie pacjenta. Należy pamiętać, że zastosowanie rurki lub innych przyrządów wiąże się z możliwością wystąpienia niepożądanych skutków ubocznych – odruchów gardłowych, krtaniowych, skurczu głośni, kaszlu, a nawet wymiotów. Aby temu zapobiec, trzeba upewnić się, że pacjent będzie dobrze tolerował rurkę krtaniową. Ta może być zastosowana u pacjentów nieprzytomnych, bez odruchów obronnych. Co istotne, po włożeniu rurki, należy osłuchać chorego, aby upewnić się, czy sprzęt został umieszczony prawidłowo. Do przeprowadzenia procedury potrzebny jest zestaw:

  • strzykawka;
  • żel znieczulający;
  • stetoskop.
Zobacz także:  Kardiomonitor, czyli monitor medyczny mierzący parametry życiowe pacjenta. Jak działa monitor funkcji życiowych?

Jeśli pierwsza próba włożenia rurki nie powiedzie się, należy przerwać procedurę, a następnie ponownie spróbować przy wykorzystaniu nowej rurki krtaniowej.

Rurka krtaniowa – budowa, rozmiar

Rurka LT wprowadzana jest zawsze do przełyku. Przyrząd składa się z szerokiej rurki i dwóch balonów uszczelniających, z których jeden znajduje się na końcu rurki (balon przełykowy), a drugi nieco wyżej (balon gardłowy). Do uzupełniania powietrza służy znajdująca się w zestawie strzykawka. Zarówno na rurce, jak i na strzykawce znajduje się oznaczenie w postaci odpowiedniego koloru oraz numeru, które mówią o tym, jaka ilość powietrza powinna zostać wprowadzona podczas wentylacji. Rurki krtaniowe mają różne rozmiary, a ich dobór zależy od wzrostu pacjenta:

  • dla dziecka o wzroście 90–115 cm, wadze 12–25 kg odpowiednia jest rurka oznaczona kolorem zielonym o rozmiarze nr 2;
  • dla dzieci o wzroście 105–130 cm, wadze 25–35 kg stosuje się rurkę pomarańczową o rozmiarze 2,5;
  • osoby dorosłe o wzroście do 155 cm – odpowiednia będzie rurka żółta nr 3;
  • u dorosłych o wzroście 155–180 cm wykorzystywana jest rurka czerwona nr 4;
  • u dorosłych o wzroście powyżej 180 cm stosuje się rurki purpurowe oznaczone numerem 5.

Rurka krtaniowa – istotne rozwiązania

Najnowsze modele rurek krtaniowych LTS wyposażone są w dodatkowy kanał, który umożliwia odprowadzanie zgromadzonego powietrza oraz treści przewodu pokarmowego przez cewnik na zewnątrz jamy ustnej (rurki dwukanałowe). Dwa mankiety stabilizują rurkę, uszczelniają cześć ustną i nosową, minimalizują ryzyko wdmuchnięcia powietrza do żołądka. Kształt i budowa rurki ułatwia jej wprowadzenie do części krtaniowej gardła. Wentylacja odbywa się przez otwór pomiędzy dwoma balonami rurki.

Zakładanie rurki krtaniowej

  1. Osoba poddawana sztucznej wentylacji musi leżeć na plecach, np. w pozycji neutralnej. Jeśli poszkodowany nosi protezę zębową, należy ją usunąć.
  2. Przed założeniem rurki krtaniowej trzeba przez około 10 sekund natleniać pacjenta.
  3. Następnym krokiem jest nałożenie żelu znieczulającego na rurkę na wysokości obu mankietów uszczelniających.
  4. Rurkę należy chwycić w taki sposób, jak trzyma się długopis, a następnie wprowadzić ją do jamy ustnej aż do momentu wyczucia oporu.
  5. Należy prowadzić ją wzdłuż osi ciała, po krzywiźnie podniebienia twardego, dalej po tylnej ścianie gardła aż do przełyku.
  6. Po włożeniu następuje napełnienie balonów powietrzem przy pomocy strzykawki w ilości zalecanej w danym przypadku (oznaczenia kolorystyczne, numery).
  7. Po przeprowadzeniu procedury należy osłuchać pacjenta w celu potwierdzenia prawidłowego położenia rurki.
Zobacz także:  Czym są stenty i jak wygląda życie po ich założeniu?

Zgodnie z opinią środowiska medycznego stosowanie rurki krtaniowej można nazwać najskuteczniejszą metodą wentylacji (obok maski krtaniowej). Skuteczność zabiegu z jej użyciem na etapie przedszpitalnym szacuje się na 90%.

Kiedy nie należy stosować rurki krtaniowej?

Zastosowanie rurki krtaniowej nie zawsze jest możliwe. Należy zrezygnować z tej metody u pacjentów płytko nieprzytomnych, reagujących. Przeciwwskazania do użycia rurki to także:

  • podejrzenie urazu przełyku;
  • obrzęk płuc;
  • POCHP;
  • stan, w którym doszło do zamknięcia dróg oddechowych – zatrucie wziewne, reakcja alergiczna, ciało obce.

Rurka krtaniowa jest alternatywnym sposobem wentylacji dla maski twarzowej, maski krtaniowej oraz intubacji dotchawicznej.

Rurka krtaniowa wielokrotnego i jednorazowego użytku

Rurki krtaniowe występują w wersji przyrządu wielokrotnego użytku. Modele te można poddawać 50-krotnej dekontaminacji w autoklawie. Przydają się one szczególnie w tych miejscach, w których zakłada się dość częste korzystanie z tej metody udrażniania dróg oddechowych. W zespołach ratownictwa medycznego oraz oddziałach SOR stosowane są zazwyczaj rurki krtaniowe jednorazowe, pakowane sterylnie (np. rurka krtaniowa LTS-D). Rurki jednorazowe oznaczane są specjalnym symbolem (LT-D).

Rurka krtaniowa a maska krtaniowa

Maski krtaniowe (LMA) to wyrób medyczny stosowany na całym świecie do utrzymania drożności dróg oddechowych u pacjentów nieprzytomnych, w stanach znieczulenia lub utraty świadomości. Maska składa się z rurki powietrznej połączonej z eliptycznym mankietem uszczelniającym. Rurka zakończona jest łącznikiem, do którego podłącza się worek samorozprężalny w celu podania tlenu. Oba przyrządy – rurkę i maskę krtaniową stosuje się w podobnych przypadkach.

Zakładanie rurki krtaniowej jest łatwe, natomiast sam sprzęt okazał się niezmiernie skuteczny w zapewnieniu prawidłowej wentylacji u osób poszkodowanych. Przeznaczony jest do zabezpieczania drożności dróg oddechowych zarówno małych dzieci, jak i dorosłych.

Fot. główne: Vavoor via Wikipedia, CC BY-SA 3.0


Zobacz też:
Zobacz także:  Rurka intubacyjna z mankietem czy bez? Czym jest rurka dotchawicza i w jakim celu się ją stosuje?

Udostępnij

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ratownik Medyczny