Pierwsza Pomoc

Udrażnianie dróg oddechowych i wentylacja – podstawowe techniki oraz przyrządy

Udrażnianie dróg oddechowych i wentylacja – podstawowe techniki oraz przyrządy

Udrażnianie dróg oddechowych u pacjenta należy przeprowadzić jak najszybciej. Długotrwałe niedotlenienie grozi bowiem nieodwracalnymi uszkodzeniami mózgu. Jakie techniki się stosuje, w jakich sytuacjach? Dowiedz się więcej o udrażnianiu dróg oddechowych!

O niedrożności układu oddechowego świadczą konkretne objawy. Pacjent po zadławieniu kaszle, krztusi się, z trudem wdycha lub wydycha powietrze, mówi niewyraźnie. Czasami dochodzi do utraty przytomności. Udrożnienie dróg oddechowych wykonuje się w pozycji zastanej, o ile nie ma ku temu przeciwwskazań. Osoby nieprzytomne, które nie reagują i nie oddychają pomimo przywrócenia drożności, ratownik musi potraktować tak, jak pacjentów z zatrzymanym krążeniem. Trzeba wówczas rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową (RKO). Dowiedz się więcej o technikach i przyrządach stosowanych podczas udzielania takiej pomocy.

Techniki udrażniania dróg oddechowych bez przyrządów

Podstawową metodą, by przeciwdziałać zakrztuszeniu i zadławieniu przytomnego pacjenta jest rękoczyn Heimlicha. Takie udrażnianie dróg oddechowych polega na usunięciu ciała obcego za pomocą odpowiedniego nacisku na przeponę. Sprężenie i wypchnięcie powietrza powinno usunąć obiekt z tchawicy. Technikę trzeba dopasować do proporcji ciała, wieku i zdrowia pacjenta. Metoda niesie za sobą ryzyko uszkodzenia trzewi – 5 manewrów przeplataj z pięcioma uderzeniami między łopatki pochylonego do pacjenta.

Na czym polega manewr Esmarcha?

Drugą podstawową techniką udrażniania dróg oddechowych bez przyrządów jest manewr Esmarcha. Czasami nazywa się go także rękoczynem czoło-żuchwa. Ma zapewnić przepływ powietrza w górnych drogach oddechowych u pacjentów w pozycji leżącej, ze zmianami usztywniającymi odcinek szyjny kręgosłupa. Należy dbać o odpowiednią stabilizację podczas odginania głowy do tyłu i przesuwać żuchwę tak, by zęby dolne nałożyły się przed górne, 

Zobacz także:  RKO – czyli resuscytacja krążeniowo-oddechowa

Udrażnianie dróg oddechowych przyrządami ratowniczymi

Ratownik medyczny ma do dyspozycji szereg narzędzi – w karetce, a także w szpitalu lub innej placówce medycznej. Sposób ich użycia należy dostosować do okoliczności. Często już po udrożnieniu dróg oddechowych stosuje się tlenoterapię. Początkowo przeprowadza się ją najwyższym możliwym stężeniem O₂, a po podłączeniu aparatury pomiarowej należy dążyć do saturacji na poziomie 94–98%. Jakie przyrządy się wykorzystuje? Do udrożniania dróg oddechowych służą m.in.:

  • maska krtaniowa;
  • rurka krtaniowa;
  • I-gel;
  • combitube;
  • aparatura odsysająca (np. urządzenia klasy LMA).

Wytyczne do intubacji w udrażnianiu dróg oddechowych

Przed zastosowaniem inwazyjnych przyrządów ratownik musi rozważyć korzyści i ryzyko związane z podjęciem takiego kroku. Intubacja często wymaga przerwy w uciskach klatki piersiowej, ze względu na konieczność odpowiedniego wprowadzenia rurki. Pauza nie może trwać dłużej niż 10 sekund, a intubację powinny wykonywać przeszkolone osoby, które systematycznie odnawiają swoje umiejętności. Po zaintubowaniu trzeba sprawdzić położenie rurki, np. za pomocą:

  • osłuchiwania (nad żołądkiem lub obustronnie, na linii pachowo-środkowej);
  • obserwacji ruchów klatki piersiowej podczas wentylacji;
  • detektorami, odpowiednimi dla konkretnego przypadku.

Udrażnianie dróg oddechowych często wiąże się z koniecznością usunięcia ciała obcego

Jak zadbać o bezpieczeństwo podczas usuwania ciała obcego?

Sprawdzenie jamy ustnej pod kątem ewentualnej zawartości stanowi jeden z pierwszych etapów RKO. 

  1. Aby bezpiecznie wygarnąć płyny lub przedmioty, załóż sterylne rękawice i zabezpiecz zęby na wypadek szczękościsku. 
  2. Usuwanie najłatwiej przeprowadzić przy przekręconej głowie, maksymalnie obniżając kącik ust pacjenta.

Ratownik musi szybko podejmować trafne decyzje, z myślą o zdrowiu i życiu poszkodowanych. Udrażnianie dróg oddechowych w wielu przypadkach ma priorytet przed innymi czynnościami. Pamiętaj o ciągłej edukacji i rozwoju, ponieważ szczegółowe wytyczne czy zalecane techniki ulegają zmianom.


Zobacz też:
Zobacz także:  Chwyt Heimlicha — jak go wykonać? Pierwsza pomoc przy zadławieniach

Udostępnij

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ratownik Medyczny