strona główna
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
system ratownictwa medycznego
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
prawo w ratownictwie
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
elementy anatomii
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
stany zagrożenia życia
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
farmakologia w ratownictwie
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
medyczne czynności ratunkowe
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
wytyczne postępowania
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
sprzęt ratowniczy
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
artykuły
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
pierwsza pomoc przedmedyczna
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 

 

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Na stronie
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wytyczne postępowania dla ZRM

 

 

 

 

 

Wytyczne postępowania dla ratownictwa medycznego
.....................................................................................................................................................................

DOBRE PRAKTYKI - ZALECENIA KONSULTANTÓW KRAJOWYCH

Dobre praktyki to zbiory rekomendacji i wytycznych odnoszących się do funkcjonowania systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne. Mają one ujednolicić pod względem organizacyjnym oraz medycznym postępowanie dyspozytorów medycznych, członków zespołów ratownictwa medycznego, szpitalnych oddziałów ratunkowych i izb przyjęć. Przygotowano je w zgodzie z aktualnym stanem wiedzy medycznej, obowiązującymi przepisami i z uwzględnieniem możliwości organizacyjnych systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne. Dobre praktyki są opracowywane przez konsultantów krajowych lub zespoły ekspertów w dziedzinach mających zastosowanie w ratownictwie medycznym.

 
DOBRE PRAKTYKI LECZENIA BÓLU U DOROSŁYCH I DZIECI W SPECJALISTYCZNYCH I PODSTAWOWYCH ZESPOŁACH RATOWNICTWA MEDYCZNEGO ORAZ LOTNICZYCH ZESPOŁÓW RATOWNICTWA MEDYCZNEGO
Jak wynika z publikacji autorstwa zespołu ekspertów pod przewodnictwem Pana Prof. Andrzeja Basińskiego z Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, zaledwie 16% dorosłych pacjentów otrzymało leczenie przeciwbólowe podczas interwencji podstawowych zespołów ratownictwa medycznego, natomiast specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego jedynie w 18% zastosowały leczenie przeciwbólowe u dorosłych na etapie przedszpitalnym. [zobacz więcej]

DOBRE PRAKTYKI POSTĘPOWANIA DYSPOZYTORÓW MEDYCZNYCH I ZESPOŁÓW RATOWNICTWA MEDYCZNEGO Z PACJENTEM Z PODEJRZENIEM UDARU MÓZGU - AKTUALIZACJA 24.01.2019 R.
Wywiad medyczny przeprowadzany jest przez dyspozytora medycznego na podstawie procedur przeprowadzania wywiadu medycznego, udostępnionych dyspozytorowi medycznemu przez dysponenta zespołów ratownictwa medycznego, który zatrudnia dyspozytora medycznego, stanowiących zbiór pytań i rekomendacji wspomagających podjęcie decyzji przez dyspozytora medycznego, uwzględniających zalecenia wynikające z aktualnej wiedzy medycznej.
[zobacz więcej].

DOBRE PRAKTYKI POSTĘPOWANIA W SZPITALNYCH ODDZIAŁACH RATUNKOWYCH I W IZBIE PRZYJĘĆ
Wprowadzenie procedury postępowania w przypadku zbyt długiego czasu oczekiwania na przekazanie pacjenta przez zespoły ratownictwa medycznego (ZRM) w szpitalnym oddziale ratunkowym lub w izbie przyjęć (SOR/IP).
Opracowanie  i  wdrożenie  przez  dysponentów  ZRM  postępowania  w  sytuacji  zbyt  długiego czasu oczekiwania ZRM na przekazanie pacjenta do SOR/IP.
[zobacz więcej]

PROCEDURY NA POSTĘPOWANIA NA WYPADEK WYSTĄPIENIA ZDARZENIA MASOWEGO
Celem procedur jest zapewnienie prawidłowego postępowania w obszarze zadań dyspozytorów medycznych, zespołów ratownictwa medycznego, lekarzy koordynatorów ratownictwa medycznego, szpitalnych oddziałów ratunkowych, centrów urazowych, izb przyjęć, jednostek organizacyjnych szpitali wyspecjalizowanych w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa medycznego, w przypadku powiadomienia o zdarzeniu dyspozytora medycznego i zakwalifikowania tego zdarzenia jako zdarzenia o potencjalnym charakterze mnogim/masowym. [zobacz więcej]


WYTYCZNE EUROPEJSKIEJ RADY RESUSCYTACJI
 
WYTYCZNE EUROPEJSKIEJ RADY RESUSCYTACJI 2015
Wytyczne  resuscytacji  2015  zostały  opublikowane 15  października  2015  roku i  różnią  się  od poprzednich wydań Wytycznych. Składają się z 11 rozdziałów, w tym z dwóch zupełnie nowych dotyczących opieki poresuscytacyjnej i pierwszej pomocy. Ważną nowością Wytycznych 2015 jest ich interdyscyplinarność, wyrażająca się udziałem w ich tworzeniu europejskich towarzystw naukowych: Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego, Europejskiego Towarzystwa Intensywnej Terapii oraz Europejskiego Towarzystwa Anestezjologii. Podstawową  rekomendacją  Wytycznych  2015  jest zwiększenie  wysiłków  na  rzecz  poprawy  przeżywalności w  pozaszpitalnym  nagłym  zatrzymaniu  krążenia  poprzez wzrost odsetka podejmowanych resuscytacji przez świadków zdarzenia, udzielanie telefonicznego instruktażu prowadzącemu resuscytację przez dyspozytora pogotowia ratunkowego, systemowe podejście do leczenia pozaszpitalnego nagłego zatrzymania krążenia (to „system ratuje życie”), organizowanie centrów leczenia chorych po nagłym zatrzymaniu krążenia oraz szerokie stosowanie prognozowania efektów. [zobacz więcej]

PODSUMOWANIE KLUCZOWYCH ZMIAN W WYTYCZNYCH 2015 ERC
W dniu 15.10.2015 r. zostały opublikowane Wytyczne resuscytacji 2015 Europejskiej Rady Resuscytacji. Podobnie jak w przeszłości, Polska Rada Resuscytacji przekazała podsumowanie najważniejszych zmian w stosunku do Wytycznych 2010 i rozpoczyna proces tłumaczenia i dostosowywania Wytycznych 2015 do warunków w Polsce. [zobacz więcej]


WYTYCZNE EUROPEJSKIEJ RADY RESUSCYTACJI 2010
Poniższa publikacja Wytycznych resuscytacji krążeniowo-oddechowej Europejskiej Rady Resuscytacji uaktualnia wytyczne opublikowane w 2005 roku i jest kontynuacją ustanowionego pięcioletniego cyklu zmian wytycznych . Podobnie jak Wytyczne 2005, tak i obecne są oparte na najbardziej aktualnym dokumencie CoSTR (Consensus on CPR Science with Treatment Recommendations) , który systematyzuje wyniki prac naukowych dotyczących szerokiego zakresu tematów związanych z resuscytacją krążeniowo-oddechową (RKO). Wiedza o resuscytacji ciągle się rozwija, dlatego wytyczne postępowania klinicznego muszą być regularnie uaktualniane, by odzwierciedlały ten postęp i wskazywały personelowi medycznemu najlepszy sposób postępowania. W pięcioletnich okresach pomiędzy kolejnymi aktualizacjami wytycznych publikowane są stwierdzenia doradcze dotyczące nowych terapii mogących znacząco wpływać na wyniki leczenia. Niniejsze podsumowanie przedstawia podstawowe algorytmy postępowania w resuscytacji dzieci, dorosłych, a także zwraca uwagę na główne zmiany w wytycznych od roku 2005. Szczegółowe informacje są zawarte w dziewięciu pozostałych rozdziałach Wytycznych 2010. [zobacz więcej]


WYTYCZNE POLSKIEGO TOWARZYSTWA KARDIOLOGICZNEGO
 

WYTYCZNE ESC DOTYCZĄCE ROZPOZNAWANIA I LECZENIA OMDLEŃ 2018
Wytyczne stanowią dokument podsumowujący i oceniający dostępne dowody z badań naukowych dotyczące określonego zagadnienia, a ich celem jest ułatwienie lekarzom wyboru najlepszych strategii postępowania u poszczególnych pacjentów z danym stanem chorobowym. Wytyczne i zawarte w nich zalecenia powinny pomagać lekarzom w podejmowaniu decyzji w codziennej praktyce, ale ostateczne decyzje dotyczące indywidualnych pacjentów muszą być podejmowane przez lekarza lub lekarzy odpowiedzialnych za leczenie po konsultacji z pacjentem lub, w razie potrzeby, jego opiekunem. [zobacz więcej]


WYTYCZNE ESC DOTYCZĄCE POSTĘPOWANIA W OSTRYM ZAWALE SERCA Z UNIESIENIEM ODCINKA ST 2017
Wytyczne są dokumentami podsumowującymi i oceniającymi wszystkie dowody z badań naukowych dotyczące danego zagadnienia, które są dostępne w momencie ich przygotowywania, a ich celem jest ułatwienie lekarzom wyboru najlepszych strategii postępowania u poszczególnych pacjentów z danym stanem, biorąc pod uwagę wpływ poszczególnych metod diagnostycznych lub terapeutycznych na wyniki leczenia, a także charakteryzujący je stosunek korzyści do ryzyka. Wytyczne i zalecenia powinny pomagać lekarzom w podejmowaniu decyzji w codziennej praktyce, ale ostateczne decyzje dotyczące indywidualnych pacjentów muszą być podejmowane przez lekarza odpowiedzialnego za leczenie po konsultacji z pacjentem lub w razie potrzeby jego opiekunem. [zobacz więcej]


WYTYCZNE ESC/EACTS DOTYCZĄCE LECZENIA ZASTAWKOWYCH WAD SERCA 2017
Wytyczne stanowią dokument podsumowujący i oceniający najbardziej aktualne wyniki badań dotyczących określonego zagadnienia, a ich celem jest ułatwienie personelowi medycznemu wyboru najlepszych strategii postępowania u poszczególnych pacjentów z danym stanem chorobowym. Wytyczne powinny być przydatne dla personelu medycznego w podejmowaniu decyzji w codziennej praktyce. Ostateczne decyzje dotyczące indywidualnych pacjentów muszą być podejmowane przez osobę/y zawodowo zajmujące się ochroną zdrowia i odpowiedzialną/e za leczenie, po konsultacji z pacjentem lub, w razie potrzeby, z jego opiekunem. W ostatnich latach zarówno Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne (ESC), Europejskie Towarzystwo Kardio- i Torakochirurgów (EACTS), jak i inne towarzystwa oraz organizacje opublikowały wiele wytycznych.  [zobacz więcej]

WYTYCZNE ESC DOTYCZĄCE ROZPOZNAWANIA I LECZENIA CHORÓB TĘTNIC OBWODOWYCH PRZYGOTOWANE WE WSPÓŁPRACY Z ESVS 2017
Wytyczne stanowią podsumowanie i ocenę dostępnych dowodów z badań naukowych dotyczących danego zagadnienia, a ich celem jest ułatwienie lekarzom wyboru najlepszych strategii postępowania u poszczególnych pacjentów w określonym stanie. Wytyczne i zawarte w nich zalecenia powinny pomagać lekarzom w podejmowaniu decyzji w codziennej praktyce, ale ostateczne decyzje dotyczące konkretnych pacjentów muszą być podejmowane przez lekarza lub lekarzy odpowiedzialnych za leczenie po konsultacji z pacjentem lub, w razie potrzeby, jego opiekunem. [zobacz więcej]

STANOWISKO ESC DOTYCZĄCE STOSOWANIA PODWÓJNEJ TERAPII PRZECIWPŁYTKOWEJ W CHOROBIE WIEŃCOWEJ PRZYGOTOWANE WE WSPÓŁPRACY Z EACTS 2017
Wytyczne i uaktualnienia przygotowane pod nadzorem Komisji ds. Wytycznych Postępowania (CPG) Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) są dokumentami podsumowującymi i oceniającymi wszystkie dostępne dane naukowe, a ich celem jest ułatwienie personelowi medycznemu wyboru najlepszych strategii postępowania u poszczególnych pacjentów z danym stanem chorobowym. Wytyczne i uaktualnione stanowiska przygotowane pod nadzorem CPR powinny być przydatne dla personelu medycznego w podejmowaniu decyzji w codziennej praktyce. Ostateczne decyzje dotyczące indywidualnych pacjentów muszą być podejmowane przez osobę/y zawodowo zajmujące się ochroną zdrowia i odpowiedzialną/e za leczenie, po konsultacji z pacjentem lub, w razie potrzeby, z jego opiekunem. [zobacz więcej]

WYTYCZNE ESC DOTYCZĄCE LECZENIA MIGOTANIA PRZEDSIONKÓW OPRACOWANE PRZY WSPÓŁPRACY Z  EACTS 2016
Wytyczne są dokumentami podsumowującymi i oceniającymi wszystkie dowody z badań naukowych dotyczące danego zagadnienia, które są dostępne w momencie ich przygotowywania, a ich celem jest ułatwienie lekarzom wyboru najlepszych strategii postępowania u poszczególnych pacjentów z danym stanem, biorąc pod uwagę wpływ poszczególnych metod diagnostycznych lub terapeutycznych na wyniki leczenia, a także charakteryzujący je stosunek korzyści do ryzyka. Wytyczne i zalecenia powinny pomagać lekarzom w podejmowaniu decyzji w codziennej praktyce, ale ostateczne decyzje dotyczące indywidualnych pacjentów muszą być podejmowane przez lekarza odpowiedzialnego za leczenie po konsultacji z pacjentem lub w razie potrzeby jego opiekunem. [zobacz więcej]


WYTYCZNE ESC DOTYCZĄCE DIAGNOSTYKI I LECZENIA OSTREJ I PRZEWLEKŁEJ NIEWYDOLNOŚCI SERCA 2016
W ostatnich latach zarówno Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne (ESC), jak i inne towarzystwa oraz organizacje opublikowały wiele wytycznych. Ze względu na istotny wpływ tych dyrektyw na praktykę kliniczną określono kryteria jakości odnoszące się do opracowywania wytycznych, aby podejmowane przez autorów decyzje były w pełni przejrzyste dla użytkowników. Zalecenia dotyczące tworzenia i formułowania wytycznych ESC znajdują się na stronie internetowej ESC. Wytyczne ESC prezentują oficjalne stanowisko ESC dotyczące danego zagadnienia i są systematycznie aktualizowane. [zobacz więcej]


WYTYCZNE ESC/ERS DOTYCZĄCE ROZPOZNAWANIA I LECZENIA NADCIŚNIENIA TĘTNICZEGO 2015
Patofizjologia nadciśnienia płucnego (PH) może obejmować wiele stanów klinicznych i może stanowić powikłanie większości chorób układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego. Skład grupy roboczej opracowującej wytyczne odzwierciedla wielodyscyplinarny charakter PH i obejmuje członków różnych towarzystw medycznych, stowarzyszeń i grup roboczych. Obecny dokument stanowi kontynuację dwóch poprzednich wytycznych ESC i ERS, opublikowanych w 2004 i 2009 roku, koncentrujących się na postępowaniu klinicznym w PH. Przeprowadzono systematyczny przegląd piśmiennictwa z MEDLINE w celu identyfikacji nowych badań dotyczących PH, opublikowanych od 2009 roku. Członkowie grupy roboczej wybrali badania na podstawie ich znaczenia i adekwatności. [zobacz więcej]

WYTYCZNE ESC DOTYCZĄCE POSTĘPOWANIA W OSTRYCH ZESPOŁACH WIEŃCOWYCH BEZ PRZETRWAŁEGO UNIESIENIA ODCINKA ST 2015
Spektrum kliniczne ACS bez uniesienia odcinka ST (NSTE-ACS) może obejmować zarówno pacjentów bez objawów przy przyjęciu, jak i osoby z utrzymującym się niedokrwieniem, niestabilne elektrycznie lub hemodynamicznie albo z zatrzymaniem krążenia. Patologicznym wykładnikiem tego stanu na poziomie miokardium jest martwica kardiomiocytów [zawał serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI)] lub rzadziej niedokrwienie miokardium bez utraty komórek [dławica niestabilna (UA)]. U małego odsetka pacjentów może występować aktywne niedokrwienie mięśnia sercowego, charakteryzujące się jednym lub większą liczbą spośród wymienionych: nawracający lub utrzymujący się ból w klatce piersiowej, istotne obniżenie odcinka ST w 12-odprowadzeniowym EKG, niewydolność serca i niestabilność hemodynamiczna lub elektryczna. Ze względu na obszar miokardium, który jest zagrożony, oraz ryzyko złośliwych, komorowych zaburzeń rytmu wskazane jest pilne wykonanie koronarografii i w przypadku wskazań — rewaskularyzacji.  [zobacz więcej]

WYTYCZNE ESC DOTYCZĄCE ROZPOZNAWANIA I LECZENIA CHORÓB OSIERDZIA 2015
Choroby osierdzia mogą mieć charakter izolowany (tzn. dotyczyć tylko tego narządu) lub być przejawem schorzeń ogólnoustrojowych. W praktyce klinicznej do najważniejszych zespołów chorobowych dotyczących osierdzia należą: zapalenie osierdzia (ostre, podostre przewlekłe i nawracające), gromadzenie płynu w worku osierdziowym, tamponada serca, zaciskające zapalenie osierdzia i guzy osierdzia. Farmakoterapia powyższych schorzeń opiera się na preparatach zarejestrowanych w terapii innych chorób (off-label), ponieważ żaden ze stosowanych leków nie został zarejestrowany do leczenia konkretnych chorób osierdzia. [zobacz więcej]
 
WYTYCZNE ESC DOTYCZĄCE LECZENIA INFEKCYJNEGO ZAPALENIA WSIERDZIA 2015
Infekcyjne zapalenie wsierdzia (IZW) jest chorobą śmiertelną. Mimo wprowadzania nowych metod postępowania
IZW wciąż wiąże się z wysoką śmiertelnością i występowaniem poważnych powikłań. Z powodu niskiej częstości występowania choroby, braku randomizowanych badań i ograniczonej liczby metaanaliz dotychczasowe wytyczne dotyczące IZW opierały się głównie na opiniach ekspertów. [zobacz więcej]

WYTYCZNE ESC DOTYCZĄCE OPERACJI NIEKARDIOCHIRURGICZNYCH 2014
Niniejsze wytyczne dotyczą postępowania w związku z problemami sercowo-naczyniowymi u pacjentów, u których choroba serca jest potencjalnym źródłem powikłań podczas operacji niekardiochirurgicznej. Ryzyko powikłań w okresie okołooperacyjnym zależy od stanu pacjenta przed operacją, częstości występowania chorób współistniejących, a także pilności, rozległości, rodzaju oraz czasu trwania zabiegu chirurgicznego. [zobacz więcej]

WYTYCZNE ESC DOTYCZĄCE ROZPOZNAWANIA I POSTĘPOWANIA W KARDIOMIOPATII PRZEROSTOWEJ 2014
Kardiomiopatie definiuje się jako strukturalne oraz funkcjonalne nieprawidłowości mięśnia komór, które nie wynikają z niedokrwienia na skutek choroby wieńcowej czy nieprawidłowych warunków obciążenia. Historycznie opisywaną grupę chorób dzielono na podgrupę kardiomiopatii pierwotnych, w których serce jest jedynym narządem objętym patologią oraz postaci wtórne, kiedy kardiopiomatia stanowi objaw choroby ogólnoustrojowej. W aktualnych wytycznych zaadaptowano system klasyfikacji zaproponowany w ostatnim stanowisku ESC, w którym kardiomiopatie zdefiniowano na podstawie specyficznych kryteriów morfologicznych i czynnościowych oraz podzielono na podtypy uwarunkowanych genetycznie/występujących rodzinnie oraz bez podłoża genetycznego/rodzinnego, niezależnie od obecności choroby pozasercowej. [zobacz więcej]

WYTYCZNE ESC DOTYCZĄCE ROZPOZNAWANIA I LECZENIA CHORÓB AORTY 2014
Oprócz choroby wieńcowej i choroby tętnic obwodowych, do szerokiego spektrum chorób tętnic zalicza się choroby aorty. Należą do nich: tętniaki aorty, ostre zespoły aortalne (AAS) w tym rozwarstwienie aorty (AD), krwiak śródścienny (IMH), penetrujące owrzodzenie miażdżycowe (PAU) oraz pourazowe uszkodzenie aorty (TAI), tętniak rzekomy, pęknięcie aorty, zmiany miażdżycowe i zapalne, jak również choroby genetyczne (np. zespół Marfana) i wrodzone nieprawidłowości, w tym koarktacja aorty (CoA). Podobnie do chorób innych tętnic, choroby aorty mogą zostać zdiagnozowane po długim okresie rozwoju subklinicznego lub mogą przebiegać w sposób ostry. Ostry zespół aortalny jest często pierwszym objawem choroby, w którego przypadku konieczne jest szybkie rozpoznanie i podjęcie odpowiednich decyzji w celu poprawy wyjątkowo niekorzystnego rokowania. [zobacz więcej]

WYTYCZNE ESC/EACTS DOTYCZĄCE REWASKULARYZACJI MIĘŚNIA SERCOWEGO 2014
W 2014 r. pomostowanie tętnic wieńcowych (CABG) obchodzi pięćdziesiątą rocznicę stosowania w praktyce klinicznej, ponieważ pierwsze takie operacje przeprowadzono w 1964 r. Trzynaście lat później wykonano pierwszą przezskórną interwencję wieńcową (PCI). Od tamtego czasu obie te metody rewaskularyzacji były stale doskonalone, co w szczególności objęło systematyczne stosowanie pomostów tętniczych w przypadku CABG, a także wprowadzenie stentów. Jednocześnie PCI stały się jedną z najczęściej wykonywanych interwencji terapeutycznych w medycynie, a postęp spowodował stałe zmniejszanie się częstości występowania zdarzeń niepożądanych w okresie okołozabiegowym, co pozwoliło na uzyskanie doskonałych wyników stosowania obu metod rewaskularyzacji.   [zobacz więcej]

WYTYCZNE ESC DOTYCZĄCE ROZPOZNAWANIA I POSTĘPOWANIA W OSTREJ ZATOROWOŚCI PŁUCNEJ 2014
Niniejszy dokument jest wydawany po dwóch wcześniejszych edycjach wytycznych ESC koncentrujących się na postępowaniu klinicznym w zatorowości płucnej (PE), opublikowanych w 2000 i 2008 r. Wiele zaleceń zachowało lub wzmocniło swoją ważności, jednak nowe dane rozszerzyły lub zmodyfikowały wiedzę w zakresie optymalnej diagnozy, oceny i leczenia pacjentów z PE.  [zobacz więcej]

WYTYCZNE ESC DOTYCZĄCE STYMULACJI SERCA I TERAPII RESYNCHRONIZUJĄCEJ 2013
Istnieje wiele przyczyn występowania bradyarytmii wymagających stymulacji serca. Wczesna identyfikacja potencjalnie odwracalnej przyczyny stanowi pierwszy krok w procesie leczenia. Wśród przyczyn bradykardii u 277 pacjentów przyjętych w trybie pilnym na oddział ratunkowy z powodu niestabilnego stanu hemodynamicznego były m.in.: niepożądane reakcje lekowe, ostra faza zawału serca; zatrucie, zaburzenia elektrolitowe.  [zobacz więcej]

WYTYCZNE ESC/EASD DOTYCZĄCE CUKRZYCY, STANU PRZEDCUKRZYCOWEGO I CHORÓB UKŁADU SERCOWO-NACZYNIOWEGO 2013
Już po raz drugi specjaliści z Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) i Europejskiego Towarzystwa Badań nad Cukrzycą (EASD) połączyli siły w celu napisania wytycznych dotyczących leczenia cukrzycy, stanu przedcukrzycowego i  choroby sercowo-naczyniowej, mających pomóc lekarzom i innym pracownikom opieki zdrowotnej w podejmowaniu decyzji terapeutycznych, opierając się na dowodach naukowych. Coraz większa świadomość istnienia silnych biologicznych zależności między cukrzycą a chorobą sercowo-naczyniową (CVD) skłoniła te dwie duże organizacje do współpracy w celu stworzenia wytycznych dotyczących obszaru ich wspólnych zainteresowań. Pierwsze wydanie tych wytycznych ukazało się w 2007 r. Niektórzy twierdzą, że powstaje zbyt wiele zaleceń, jednak w tej rozwijającej się dziedzinie 5 lat badań zarówno w zakresie nauk podstawowych,jak i klinicznych to długi okres. Ponadto ogłoszono w tym czasie wyniki dużych badań klinicznych. Wszystko to sprawiło, że konieczna stała się aktualizacja wcześniejszych wytycznych. [zobacz więcej]

 

 

Strona głównado góry
© 2003-2019 Ratownik Medyczny | Design by JP |